ไม่เคยคิดว่าครั้งหนึ่งในชีวิตจะได้ยินการเห่เรือของจริงที่อยู่ต่อหน้า และได้ยินเสียงจริงๆ กับหูตัวเองโดยไม่ได้ผ่านสื่อทางโทรทัศน์หรือวิทยุ บอกตรงๆ ว่ารู้สึกปลาบปลื้มใจกับการเป็นคนไทย..
ไทยของเรา เรามีวัฒนธรรมที่ละเอียดอ่อน บ่งบอกว่าคนยุคเก่าก่อนเป็นคนที่ช่างร้อยเรียงจากสิ่งละอันพันละน้อย แล้วถ่ายทอดมาจนถึงชนรุ่นปัจจุบัน
น่าเสียดายที่เด็กรุ่นหลังน้อยคนนักที่จะมองเห็นความละเอียดอ่อนงดงาม และให้ความสำคัญที่จะรักษาและถ่ายทอดไปสู่ชนรุ่นต่อๆ ไป นึกแล้วก็นั่งถามตัวเองว่า "เราจะมีโอกาสได้ดูประเพณีที่สำคัญนี้กี่ครั้งกันเชียวในชีวิตหนึ่งนี้"
I never expected, once in my life time will be found the beautiful culture of "Song for the river". Normally, it's happen every year in the end of raining season, that Thai called "Aok Pun Sa" (It's for Buddha disciples). Otherwise, I never heard with my own ears or seen with my own eyes except this time. It was a great opportunity, on that day I was in Siriraj hospital (The biggest hospital in Thailand). From here you can see the speculative view of Choa Phraya River. That's amazing culture and Amazing on Thailand. I'm pround to be Thai and was born under the King Bhumiphol's authority.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น